«Η Ιστορία της Ζωής μου» της Ζωρζ Σαντ στο Φεστιβάλ βιβλίου την Κυριακή

Η Ιστορία της Ζωής μου της Ζωρζ Σαντ, θα παρουσιαστεί στο Φεστιβάλ βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως, την Κυριακή 3 Σεπτεμβρίου στις 20:30.

Η Ιστορία της Ζωής μου της Ζωρζ Σαντ, σε μετάφραση κι επιμέλεια Σπύρου Μαρκέτου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μπαρμπουνάκης, θα παρουσιαστεί στο Φεστιβάλ βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως, την Κυριακή 3 Σεπτεμβρίου στις 20:30 στο κιόσκι-αίθουσα Μαρία Πολυδούρη από την Ήρα Σινιγάλια, δημοσιογράφο, διευθύντρια σύνταξης του 2board, επίσημου περιοδικού του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, την Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, φιλόλογο, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, και τον επιμελητή της έκδοσης Σπύρο Μαρκέτο.

Στο τέλος εποχής, που ζούμε σήμερα, φυσικό είναι να ξαναπαίρνουμε τα πράγματα από την αρχή. Επιστρέφουμε σε στοχαστές που είδανε τον κοινωνικό κόσμο μας τον καιρό που γεννιόταν, που το βλέμμα τους διέκρινε τις πιο κυτταρικές του λειτουργίες και τις πιο αδρές γραμμές του. Δίπλα στον Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και τον Καρλ Μαρξ, που την θαύμαζαν και την εκτιμούσαν, και μάλιστα δανείστηκαν ιδέες από αυτήν, ξεχωρίζει η Ζωρζ Σαντ, ή αλλιώς Γεωργία Σάνδη, όπως ήταν γνωστή στο ελληνόφωνο κοινό της εποχής της.

Τιτάνας των ευρωπαϊκών γραμμάτων, και η πιο γνωστή γυναίκα συγγραφέας του καιρού της, η Σαντ (1804-1876) σόκαρε τους συγκαιρινούς της με την ελεύθερη ζωή της, τον ριζοσπαστικό αισθητικό και πολιτικό της ακτιβισμό, και την ασυμβίβαστη σύγκρουσή της με τις συμβάσεις, που αποτυπωνόταν στην εμμονή της να ζει στην επαρχιακή κωμόπολη όπου είχε μεγαλώσει, να καπνίζει πούρα, και να ντύνεται ανδρικά για να μπαίνει σε χώρους απαγορευμένους στις γυναίκες. Αλλά και στα πολλά μυθιστορήματά της και στα υπόλοιπα έργα της, που άσκησαν τεράστια επίδραση σε όλη την Ευρώπη, βάζει τους ασυμβίβαστους και ρομαντικούς ήρωες και ηρωίδες της να συγκρούονται με τον άδικο και ασφυκτικό τους περίγυρο, ανατέμνοντάς τον από τη σκοπιά ενός προδρομικού κοινωνικού και ψυχολογικού ρεαλισμού.

Παιδί του λαού από τη μεριά της μητέρας της και ξαδέρφη του βασιλιά από τον πατέρα της, η Ωρόρ Ντυπέν, όπως ήταν το βαφτιστικό της όνομα, ήταν βαμμένη επαναστάτρια. Γνώριζε από πρώτο χέρι τη ζωή της αγροτιάς και των φτωχών της πόλης, στους οποίους συγκαταλεγόταν και η αγαπημένη της μητέρα, καθώς και την ξηρότητα κάποιων επαναστατικών παραδόσεων, τις οποίες εκπροσωπούσε η επίσης αγαπημένη γιαγιά της, που την ανέθρεψε σε σύγκρουση με τη μάνα της (γραμματέας της φεμινίστριας προγιαγιάς της ήταν ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ). Μεγαλωμένη σε μοναστήρι έπειτα ανέπτυξε τη δική της εκδοχή ενός κομμουνιστικού χριστιανισμού, κι εργάστηκε δραστήρια για την οργάνωση των λαϊκών στρωμάτων. Το έργο της και η ζωή της τήν έβαλαν στην αφετηρία αρκετών σύγχρονων ιδεολογικών ρευμάτων, όχι μόνον του φεμινισμού, του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού, αλλά και του κινήματος για την απλή ζωή και της επιστροφής στη φύση. Την αφετηρία της πορείας της, και τη λογική των στοχασμών της, μάς τα δίνει η ίδια στην Ιστορία της ζωής μου, που διαβάζεται επίσης σαν συναρπαστικό μυθιστόρημα

 

To βιβλίο θα βρίσκεται στα περίπτερα των εκδόσεων Μπαρμπουνάκης (146-147), σε όλη την διάρκεια του Φεστιβάλ βιβλίου, κι επίσης στα βιβλιοπωλεία και στην ιστοσελίδα www.barbounakis.com

Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook 
Ακολούθησε μας στο Twitter
Ακολούθησε μας στο Instagram

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου μόνο αν:
– Αναφέρεται ως πηγή το radikal.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Σχετικά Άρθρα

John Molyneux 1948 – 2022

Ο Alex Callinicos αποχαιρετά τον σύντροφο John Molyneux που χάσαμε στις 10 Δεκέμβρη

Μαύρη φτώχια, κατάμαυρη πατριαρχία

Δυστυχώς, ένα 12χρονο κοριτσάκι αποτελεί το επίκεντρο όλου του δημόσιου λόγου, για εγκληματικές πράξεις εναντίον του, και βεβαίως συζητείται σε όλη τη χώρα. Δικαίως συζητείται,

Μπολσεβίκοι και Ισλάμ

Η θρησκεία είναι όπιο του λαού αλλά και καρδιά ενός άκαρδου κόσμου. Αυτή η μαρξιστική τοποθέτηση ισχύει και για το Ισλάμ.  Όπως γράφει ο Νίκος